Identyfikator włókien optycznych K-350

• Odpowiada na cztery pytania pracy z aktywnym włóknem przy jednym zaciśnięciu: czy jest światło, w którą stronę idzie (diody LED ze strzałkami), jak silne jest (względna moc rdzenia na wyświetlaczu) i czy niesie ton — wszystko bez cięcia, odłączania i zginania włókna ponad to, co może wytrzymać
• Rozpoznawanie tonu to sposób, w jaki znajduje się włókna: nadaj modulację 270 Hz, 1 kHz lub 2 kHz na drugim końcu swoim źródłem światła, a K-350 wyłowi dokładnie to włókno z zatłoczonej kasety — ton brzmi ciągle, podczas gdy zwykły ruch pika przerywanie, więc tych dwóch nigdy nie da się pomylić
• Cztery łatwe w wymianie uchwyty pokrywają włókno takim, jakie faktycznie występuje na miejscu: gołe włókno Ø0.25, tight-buffered Ø0.9, kabel FTTH Ø2.0 i patchcord Ø3.0 — uchwyt dopasowuje się do powłoki, dzięki czemu makrozagięcie, którego potrzebuje detektor, jest pewne na patchcordzie i delikatne na gołym szkle
• Prawdziwa czułość tam, gdzie ma znaczenie: odczyt kierunku do -50 dBm przy 1550 nm i -46 dBm przy 1310 nm na gołym włóknie, w zakresie identyfikacji 800–1700 nm — poziomy FTTH za splitterem mieszczą się wygodnie w jego oknie pracy
• Typowa tłumienność wtrąceniowa jest podawana uczciwie — 0.8 dB przy 1310 nm, 2.5 dB przy 1550 nm — ponieważ zaciśnięcie detektora na aktywnym obwodzie jest pomiarem, który ten obwód odczuwa; znajomość tej liczby pozwala używać go na pracującym łączu z pełnym zaufaniem
• Bateria 9 V, osłona świetlna nad zaciskiem do jasnych pomieszczeń technicznych oraz miękkie etui z uchwytami i paskiem na nadgarstek: jeden zestaw „chwytaj i idź” o masie 200 g, bez niczego do skonfigurowania przed pierwszym odczytem
• Marka własna wykonana według Twoich wymagań — etykiety z Twoim logo, numerami części i kodami kreskowymi na opakowaniach wewnętrznych i kartonach zewnętrznych, gotowe do Twojego magazynu

Identyfikator włókien optycznych nasłuchuje przy zagięciu. Zaciśnięcie włókna w głowicy wymusza kontrolowane makrozagięcie — dokładnie tyle, aby niewielka część światła uciekała przez powłokę, gdzie czekają dwa detektory InGaAs Ø1 mm. Ponieważ światło ucieka w kierunku propagacji, porównanie obu detektorów mówi przyrządowi, w którą stronę płynie sygnał; to jest strzałka na wyświetlaczu. Nic nie jest cięte, nic nie jest odłączane, a włókno wraca sprężyście, gdy zacisk się otwiera.

Liczba na wyświetlaczu to względna moc rdzenia: nie bezwzględny pomiar w dBm, jaki daje miernik mocy, lecz prawdziwe wskazanie, ile światła niesie to włókno w porównaniu z sąsiadami — wystarczające, aby odróżnić aktywne włókno od ciemnego, silne zasilanie od słabnącego oraz włókno z tonem od czterdziestu cichych sobowtórów. Dla poziomów bezwzględnych zdejmij zacisk i użyj miernika mocy; do znajdowania i udowadniania identyfikator jest narzędziem, które nigdy nie wyłącza obwodu.

Praca z tonem to codzienny przypadek użycia. Źródło światła na drugim końcu, modulowane na 270 Hz, 1 kHz lub 2 kHz, oznacza swoje włókno; identyfikator rozpoznaje modulację i wydaje ciągły ton, podczas gdy niemodulowany ruch wytwarza przerywany pik. W kasecie spawów z dziesiątkami identycznych żółtych kabli ta różnica to cała praca: przesuwaj zacisk wzdłuż wiązki i zatrzymaj się na tym, który śpiewa równomiernie.

Uwagi techniczne: osadź włókno w pełni w uchwycie, który odpowiada jego powłoce — patchcord 3.0 mm w uchwycie do gołego włókna zgina się za mocno, a gołe włókno w uchwycie 3.0 może nie zgiąć się wystarczająco, aby dać odczyt. Trzymaj osłonę świetlną zamkniętą w jasnych pomieszczeniach, ponieważ światło rozproszone to jedyna rzecz, której detektor ucieczki nie odróżni od sygnału. I pamiętaj o tłumienności wtrąceniowej: krótkie zaciśnięcie do identyfikacji to przewidziane użycie, a nie stałe odgałęzienie.

• Jeden identyfikator włókien optycznych K-350
• Cztery uchwyty adapterów (Ø0.25, Ø0.9, Ø2.0, Ø3.0)
• Miękkie etui transportowe
• Pasek na nadgarstek